Edward Van Not

Edward Van Not, geboren in Borgerhout in 1877 en overleden in Antwerpen op 7 mei 1957, zoon van de Borgerhoutse aannemer Constant Van Not, was als architect actief vanaf begin jaren 1900. Tot zijn overlijden combineerde hij een privépraktijk met de functie van gemeentearchitect van Deurne. Vóór de Eerste Wereldoorlog wisselde hij in zijn talrijke woningontwerpen de neostijlen en de beaux-artsstijl af met de art nouveau en de cottagestijl, zoals in het neogotische huis 'Sint-Jozef' (1901-1902) aan de Cogels-Osylei 68 in Berchem. Vanaf begin jaren 1920 richtte hij zich al in een vroeg stadium op de ontluikende art deco. Tussen 1922 en 1927 tekende hij voor eigen rekening en voor vier opdrachtgevers een groep art-decoflats rond de Plantin en Moretuslei en de Van den Nestlei, die in Antwerpen tot de eerste generatie hoogbouwflats van hoge standing behoren: de drie gekoppelde appartementsgebouwen Cassiers (1922-1923), het appartementsgebouw Van der Avoort aan de Plantin en Moretuslei 90 (1923), het appartementsgebouw Hoskens en het appartementsgebouw Cassiers aan de Van den Nestlei 17 (1925). Hij ontwierp ook de woning Neetesonne-Dens in de Cuperusstraat 29 (1924), de woning Vercammen aan de Van Hersbekelei 11 (1927) en de woning Spiessens aan de Venneborglaan 9 (1931). In de jaren 1930 evolueerde zijn architectuur naar een gematigd modernisme.

Vertaald uit het Franse origineel.