Vincent Cols

Vincent Cols, geboren in Antwerpen op 23 februari 1890 en overleden in Kapellen in 1968, was een Antwerpse ingenieur-architect wiens archief bewaard wordt in het Vlaams Architectuurinstituut. Hij behaalde in 1911 zijn ingenieursdiploma aan de Universiteit van Leuven en associeerde zich in 1912 met Jules De Roeck; de architect August Cols was zijn oom. Het architectenbureau Cols-De Roeck, actief tot 1965, maakte in de jaren 1920 vooral naam met tuinwijken en woningen voor een bemiddeld cliënteel, overwegend in traditionalistische stijl, en verlegde omstreeks 1930 het zwaartepunt naar bedrijfs-, kantoor- en appartementsgebouwen in een meer eigentijdse vormentaal. In 1922 ontwierp het duo de villa van Vincent Cols zelf aan de Della Faillelaan 24, een van de minstens zeven landhuizen die het in de Nieuw-Parkwijk Den Brandt bouwde; verder volgden onder meer het appartementsgebouw in de Leopoldstraat 21 (1922-1923), de koekjesfabriek Le Drapeau (1923), het pakhuis van de Verreries J.B. Gaasch (1923-1924), de verhoging van de garage Ruys en de villa aan de Oosterveldlaan 8 (1926). In 1929 ontwierpen zij met Jan Vanhoenacker en John Van Beurden de art-decotoren van veertien bouwlagen van het voormalige Century Hotel aan de De Keyserlei. In de jaren 1930 werd hun art deco sober en zakelijk, zoals in het appartementsgebouw Peeters-Mennen (1932), de woning Guiette (1932), de woning van de Merksemse burgemeester Jozef Nolf (1932, met Jules De Munter), het appartementsgebouw Cols-Spruyt (1935), gebouwd voor de familie van notaris Antoine Cols-Spruyt, een neef van de architect, en het appartementsgebouw in de Lange Herentalsestraat 53 (1936).

Vertaald uit het Franse origineel.