Joseph Van Neck

Joseph Van Neck, geboren in Anderlecht op 12 maart 1880 en overleden in Ukkel op 25 februari 1959, volgde van 1897 tot 1902 de lessen van Ernest Acker aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Brussel en won in 1903 de Godecharleprijs. Op de Wereldtentoonstelling van Brussel in 1910 bouwde hij het paviljoen van de Stad Brussel. Als hoofdarchitect van de Wereldtentoonstelling van 1935 ontwierp hij samen met ingenieur Louis Baes het Groot Paleis op de Heizel, overspannen door twaalf bogen in gewapend beton, en in 1949 voegde hij er op de Heizelvlakte een nieuw paleis aan toe. Van hem zijn ook sociale woningen in art deco in de Fortstraat in Sint-Gillis (1922) en een kantoorgebouw in de Steenstraat in Brussel (1929). Hij was directeur van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Brussel van 1938 tot 1941 en opnieuw van 1944 tot 1948. Vanaf 1907 lid van de Société centrale d'architecture de Belgique, was hij er voorzitter in 1928 en 1929; hij was lid van de Koninklijke Academie van België.

Vertaald uit het Franse origineel.