Art Deco emerged in 1925 at the Exposition internationale des Arts décoratifs et industriels modernes in Paris, breaking with the curves of Art Nouveau to embrace a geometric vocabulary, refined materials and disciplined ornament. Belgium, at the crossroads of France, Germany and the Netherlands, developed an exceptionally dense Art Deco heritage in the interwar years.

Three forces converged: the reconstruction of cities destroyed in 1914–1918 (Dendermonde, Nieuwpoort, Ypres, Dinant, Visé), the industrial prosperity of the 1920s (textile mills in Ronse and Kortrijk, wool in Verviers, coal in Charleroi and Limburg, banks and harbours in Antwerp and Brussels), and a network of architects working across the linguistic divide — Victor Horta, Henry van de Velde, Michel Polak, Léon Stynen, Marcel Leborgne, Joseph André, Henry Lacoste, Joseph Diongre, Geo Henderick, Jean-Baptiste Dewin.

This platform brings together a georeferenced inventory of Belgian Art Deco buildings, organised by region and accompanied by editorial itineraries and an AI-powered route generator. Building entries, biographical notes and itineraries are available in English (translated from the French originals).

Queryable by AI agents. The corpus is also open to AI assistants and agents: a public MCP server (https://art-deco-belgique.be/api/mcp, no account, read-only) lets Claude or any compatible agent search buildings, architects and routes, find buildings around a point and retrieve full entries with their sources. The data are published under the CC BY 4.0 licence (JSON, CSV, GeoJSON, llms.txt), with a stable address for each building and a link to Wikidata — details.

New: the inventory now extends to the Hauts-de-France region (Lille, Roubaix, Tourcoing, Le Touquet, Dunkirk, Saint-Quentin, Lens, Cambrai, Amiens, Arras, Maubeuge, the rebuilt towns of the Somme and the Villa Cavrois in Croix), whose Art Deco heritage stands in direct dialogue with the Belgian coast and Walloon Picardy.

Art deco ontstond in 1925 op de Internationale Tentoonstelling voor Moderne Sierkunst en Industriële Kunst in Parijs, brak met de golvende lijnen van de Art nouveau en omarmde een geometrisch vocabularium, verfijnde materialen en gedisciplineerde ornamentiek. België, op het kruispunt van Frankrijk, Duitsland en Nederland, ontwikkelde tijdens het interbellum een uitzonderlijk dicht Art deco-architectuurpatrimonium.

Drie krachten kwamen samen: de wederopbouw van de in 1914–1918 verwoeste steden (Dendermonde, Nieuwpoort, Ieper, Dinant, Visé), de industriële welvaart van de jaren twintig (textiel in Ronse en Kortrijk, wol in Verviers, steenkool in Charleroi en Limburg, banken en havens in Antwerpen en Brussel) en een netwerk van architecten die over de taalgrens heen samenwerkten — Victor Horta, Henry van de Velde, Michel Polak, Léon Stynen, Marcel Leborgne, Joseph André, Henry Lacoste, Joseph Diongre, Geo Henderick, Jean-Baptiste Dewin.

Dit platform brengt een gegeorefereerde inventaris samen van Belgische Art deco-gebouwen, georganiseerd per regio en aangevuld met thematische routes en een door AI gestuurde routegenerator. Gebouwfiches, biografische notities en routes zijn beschikbaar in het Nederlands (vertaald uit de Franse originelen).

Bevraagbaar door AI-agents. Het corpus staat ook open voor AI-assistenten en -agents: een openbare MCP-server (https://art-deco-belgique.be/api/mcp, zonder account, alleen lezen) laat Claude of elke compatibele agent gebouwen, architecten en routes opzoeken, gebouwen rond een punt vinden en volledige fiches met hun bronnen opvragen. De gegevens worden gepubliceerd onder de licentie CC BY 4.0 (JSON, CSV, GeoJSON, llms.txt), met een vast adres per gebouw en een link naar Wikidata — details.

Nieuw: de inventaris omvat nu ook de regio Hauts-de-France (Rijsel, Robaais, Toerkonje, Le Touquet, Duinkerke, Saint-Quentin, Lens, Kamerijk, Amiens, Atrecht, Maubeuge, de heropgebouwde steden van de Somme en de Villa Cavrois in Croix), waarvan het art-decoerfgoed rechtstreeks in dialoog staat met de Belgische kust en Picardisch Wallonië.